Hayatım boyunca sevdiğim, sevebileceğim tek renk beyazdı. Saf, duru, albenisi olan bir renk gibi gelirdi. Renkleri orantısız bir biçimde birbirine kattığımız zaman çok abes şeyler ortaya çıkardı. Beğenmeyeceğimiz, hatta görmek dahi istemeyeceğimiz renkler. Ama her birinden yeterince aldığımız zaman tek bir renk oluşuyordu. Beyaz.
Bende beyaz gibiydim. İçimdeki, ban farklı şeyler yaşatan duygular birleştiği zaman kendim oluyordum. Biri olmasa bu duyguların, ben eksilmiş olurum. Adımın Farah olmasına gerek kalmaz. Eksilir, kaybolur, yok olurum.
Beyaz.
Beyaz olmak için, tertemiz görünmek için; önce kirlenmek gerekiyordu. Bin bir çeşit renkle yıkanmak ve beklemek. Beyazdım eskiden. Her türlü duygunun alasını yaşadığım için, beyazın ta kendisiydim hatta. Ama dozu vardı tabii bu duyguların. N
