DAMLA'DAN
Lavaboya dayadığım ellerimden destek alıp dik durmaya çalıştım. Derin nefeslerim yetmiyordu bir türlü bana. Öksürüklerim gittikçe artıyor, öksürmekten nefes alamıyordum sanki. Nefeslerim kesik kesik olmaya başladığında ellerimi tezgahtan çekip çere çöktüm. Öksürdükçe görüşüm kararıyordu. Neden olduğunu bile bilmiyordum ki. Mutlu ve huzurlu yatmıştım oysa. Boğazım yırtılırcasına acıyor, canımı yakıyordu. Zar zor yerimden kalkıp banyodan çıktım. Adımlarım uysal, öksürüklerim şiddetliydi. Annemi istiyordum. Koridora çıkıp duvara tutundum. Öksürüklerim devam ederken adım atacak halim kalmamıştı. Bir iki adım atmıştım ki annemlerin kapısı açılıp ikisi birden koşarak dışarı çıktı. Yere çöküp bekledim yanıma gelmelerini. Gücüm kalmamıştı.
"A-an-ne!"
"Damla'm. Kızım neyin var? Engin
