Kan ter içinde uyandığında hava henüz aydınlanmamıştı. Dışarda bir takım sesler duydu. Sesler gittikçe uzaklaşıyordu. İçinden bir ses ne olup bittiğini anlaması gerektiğini söylemiş, yavaşça odasının kapısını kapatıp koridorun sonundaki sokak kapısından sessizce dışarı çıkmıştı. Ayın canlı ışığı olmasa önünü dahi göremezdi. Bisikletinin zincirini çözdü ve yokuşun başındaki evlerinden seslerin kaybolduğu yöne doğru gitmeye başladı. Korkuyordu. Evde olmadığını annesi fark ederse çok kızardı ama içindeki meraka da engel olamamıştı. Pedalları hızla çevirirken bir yandan da arkasına bakmayı ihmal etmiyordu. Bisikletin tekerleği birden bir şeye takıldı ve havalanarak biraz ilerideki asfalt zemine düştü. Dizlerinin acısından sıyrılıp neler olduğunu anlamaya çalıştığında, bisikletinin yanında yata
