Yeni evimize taşınalı üç gün olmuştu. Renat'la her zamanki gibi kahvaltımızı sessizce yapıyorduk. Tabii sofrada bakışmama kuralı yoktu, bu yüzden birbirimize bir kadın ve bir adamın birbirine bakabileceği en güzel şekilde bakıyorduk. Her zaman tutku kokan bakışları, şimdi ilgiye aç gibi bakıyordu. Öyle hayran hayran ve de sevgiye aç bir çocuk gibi.
Dayanamadım ve elimi yanağına götürüp, elimin üstüyle sakallarıını okşadım. İfadesini, sarsılmaz duruşunu bozmadan bana bakıp sol gözünü kırptı ve kahvaltısına devam etti.
Zihninden neler geçtiğini şimdi biliyordum. Çok garip bir şey oldu. Davut, Mert ve Rana ortadan kayboldu. Renat, Mert ve Rana'nın birbirlerini sevdiklerini biliyordu, bu yüzden ikisinin birden ortadan kaybolmasının sebebinin birlikte kaçmış olmaları olarak görüyordu; Ki ben
