Çok ince bir çizgi vardır orada;
Ölüm ve yaşam arasında.
Aslında tutunmayı en çok istediğin zaman düşersin. Elini attığın tüm dallar kırılır ve o gün tabiat bile aleyhine kararlar almaktadır.
Tükendiğin yerden yeniden umut bulacaksın, belki yine de tükeneceksin. Tükeneceğiz. Biliyorum.
Bu döngü biz son nefesimizi verene kadar devam edecek.
"Ne?"
"Duydun işte, paranı ben çaldım."
Yutkundu, bakışlarım kabarık gırtlağına indi ve tekrar gözlerine baktım. Orman yeşili gözlerinin üzerindeki ince siyah kaşları yavaşça çatıldı, alnının ortasında sinir anında yaranan o çizgi belirdi yine. Yüzünde yaranan o öfkeli ifade görülmeğe değerdi, nefes kesiciydi.
Sağ elimi yukarıya kaldırdım, sol kolumdaki yara olmasa onu da kaldıracaktım. "Teslim oluyorum," dedim. "beni polise götürebilirsin, A
