Ankara'ya ayak bastıklarında ikiside birbirinden ayrılıp, kendi işlerini halletmeye gittiler. Efruz, Meleği güzel bir yetiştirme yurduna kendi gözetimi altında bırakmış ve daha sonra soluğu evinde almıştı. Kapıdan girmeden evvel sakinleşmek adına kendine telkinlerde bulunduktan sonra bahçeden içeri girdi. Diğer günlerin aksine bahçede farklı bir araba yoktu. Bu durum açıkçası işine geliyordu. İlk önce ailesini halletmeli daha sonra diğerlerine söylemeliydi. Zili çaldıktan sonra bir kaç adım geri çekilip bahçeyi incelemeye başladı. Annesi yine boş durmamış bahçeyi yaza uygun çiçeklerle döşemişti.
Kapı açıldığında bakışlarını açan kişiye çevirdi. Ali Gurur Bey sanki onu beklermiş gibiydi. Gözlerinde ki ben bilirdim bakışı, dudaklarında ki aynı gülüş her şeyi bildiğini gösteriyordu. Onun bu
