Yazar ' ın Anlatımıyla
Aziz Ağa, Rojin ' i konağın kapısın da bırakıp giderken Rojin giden arabası arkasından ağlayarak bakıyordu. O bunu istememişti, o kaybetmek istemişti. Şimdi canı çok yanıyordu. Tozu dumana akıp giden aracın arkasından bakarken kapının hemen yan tarafına doğru ayakları daha fazla onu taşıyamayarak çökerek ellerini dizlerinin üzerine getirip başını kollarının arasına hapsetti. Onu izleyen bakışlardan habersizdi.
Rojda Hanım tüm asaleti ile sedirin üzerin de otururken keyifle " Rabia git bana köpüklü bir kahve yap sonun da Aziz ' im de mutluluğu buldu ya sanırım ne kadar şükretsem az. " dediğin de Rabia da hanım ağasının yanın da o da keyifliydi.
" Hemen Hanım ağam ama haklısınız ki şükür Aziz Ağa ' m da kendine yakışır kadını bulmasının yanın da artık o da mutlu o
