Handan yanlış duymuş olabileceğini düşünerek, “Kardeşin mi?” dediğinde Yavuz Selim bakışlarını yerden onun şaşkın yüzüne çevirip, “Evet, kız kardeşim” dedi. “Maria babamın gayrimeşru çocuğu. Bunu sadece abim ve ben biliyoruz.”
Genç kadın aklına gelen kötü düşünceler ve hafızasında canlanan uygunsuz görüntüler yüzünden kendinden utandı. İki kardeşi o şekilde düşünmenin rahatsızlığıyla yüzü kızardı. Ama karşısındaki adam daha önce onu düpedüz tehdit etmeseydi olaylar bu noktaya gelmeyecekti. Bir de kocasını metresiyle basmış kadınlar gibi, gece yarısı sevdiği adamın kapısına dayanması, işte bu çok küçük düşürücüydü. Yaşadığı şaşkınlık yerini tamamen öfkeye bırakırken hatalı olduğunu kabullenmek yerine suçunu bastırmak için ellerini Yavuz Selim’in göğsüne vurup, “Bana bunu neden yapıyorsun?”
