Saatlerdir uyanık olan kızım nihayet uyurken pusetine koyup üzerini örttüm. Uykucu oğlum ise ancak uyanabilmişti, Ceren kucağına aldığı Yavuz'la birlikte abisinin yanında oturdu.
"Bak paşama bak, uykucu paşam benim! "
"Maşaallah, yanakları tombul tombul. " Mehmet'in bakışları bana döndü. "Ömür, ona göre biraz zayıf kalmış. "
"Gelişiminde bir aksaklık yok çok şükür Ömür'ün ama uyumuyor, onun aksine Yavuz karnı tok oldu mu tüm gün uyur o yüzden Yavuz kadar hızı büyümüyor hanımefendi. "
"Meryem'in tüm emeğine rağmen gören oğluna bakıyor, kızına bakmıyor sanacak. Oysa küçük hanımla ilgilendiğinin üçte biri kadar ancak paşamla ilgileniyor. Akıllı uslu benim aslanım değil mi? " Ceren üst üste deflarca öptü kucağındaki oğlumun yanaklarını, saçlarını.
Yeni uyandığı için aç olan Yavuz ağlam
