Korkuyla baktığım Ceren hafifçe tebessüm etti derin bir nefes alarak.
"Kan işe yaramış, abimin kan değerlerinde farkedilir derecede gelişme varmış. " Bunun gerçekliğine mi inanmıyordu yoksa sevinmekten mi korkuyordu bilmiyorum ama çaresizliği ayandı. Birkaç kere yutkundu, ne yapacağını bilemez bir şekilde bakındı.
"Ceren, söylediğin şeyin farkındasın değil mi? Abin yaşayacak! " o söylediğine onu inandırmak istiyordum.
"Meryem abim yaşayacak! Abim yaşayacak değil mi? " Sıkıca sarıldım ona.
"Evet abin yaşayacak, artık iyi olacak! " Küçük bir çocuk gibi hıçkıra hıçkıra ağlamaya başladı. Aylardır ilk defa abisiyle ilgili iyi bir şey duymuştu ve aylardır dua ile beklediği şey gerçek olunca inanamamıştı.
Dakikalarca omuzumda ağladı. Onu nasıl teskin edebilirdim bilmiyorum. Ömür'ün üzerine
