Derince aldığım nefesle kalan son merdivenleri çıktım. İki kişinin nefes ihtiyacını karşılamak kolay değildi tabi. Hamileliğimin son bir ayıydı, epey ağırlaşmıştım artık.
"Ömür hazır değil misiniz kızım? " Seslendiğim Ömür örtüsünü bağlamış odasından çıktı.
"Ben hazırım anne kızların çıkmak bilmiyor. " Beyaz tenine siyah örtüsü yine çok yakışmıştı. Maşaallah boyu neredeyse benim kadar olacaktı daha on üç yaşında olmasına rağmen.
"Zeynep ile Elif nerde? " Ömür nefesini üfleyerek kardeşlerinin odasına doğru döndü.
"Süslü Pakize'ler! " Ablasının bağırmasıyla ikisi odalarından çıktı koşturarak. Zeynep'im her zaman ki gibi pırıl pırıl beyazlara bürünmüştü yine. Ablası siyahı o ise beyazı çok seviyordu. Hemde aşırı çok seviyordu, beyazda ona çok yakışıyordu. Aşırı titiz, aşırı nazlıydı, Yav
