Bölüm -24-
"Ya sana inanamıyorum! Çocuk hastanelik oldu ne bok yemeyi düşünüyorsun?" Murat sinirle ellerini saçından geçirip gözlerini bana dikti. "Umurumda mı sanıyorsun? Gebersin gitsin!" Sakin kalamıyordum. Bu dedikleri çok saçmaydı. Burak yüzünden hayatı kararacaktı. "Ama benim umurumda, geri zekâlı!" Bir an duraksayıp şaşkınca bana baktığında, ancak o zaman idrak edebilmiştim söylediklerimi. Hızlı adımlarla bana doğru gelip aramızdaki parmaklıkları tuttu. "Ne dedin sen?" "Ş-şey.. yani.." Geveledim bir şeyler ağzımda ama bu onu tatmin etmedi. Ah Miray! Adama ilanı aşk ettin resmen. "Bu kadar yeterli." dedi polis memuru. Beni bu durumdan kurtardığı için ona minnetle bakıp hızla kapıya yöneldim. Murat arkamdan bağırsa da dönüp bakamadım. Utanıyordum! Bizimkilerin yanına gittiğimde hepsi
- Yazar
