Çömeldiğim yerde vücudumdaki tüm kaslar gerilmiş, nefesim sıklaşmıştı. Gözlerimi kaçırmak istesem de yapamıyordum. Gözlerim istemsizce önümde duran vücuduna kilitlenmişti. Erkekliği, gözlerimin hizasında ağır ağır canlanıyordu. Bu durumun yarattığı utancı bastırmak istercesine boğazımı temizledim. Utancım öfkeye karıştı. Birkaç kez boğazımdaki düğümü yutkunarak çözmeye çalıştım ama yine de sesim titreyerek çemkirdim.
"Havlunu neden indiriyorsun?"
Sesimin keskinliğine rağmen, bunun onu durduracağına dair bir inancım yoktu. Zorlukla bakışlarımı vücudundan ayırıp gözlerine çevirdim. Ancak bu daha da ürkütücü bir manzara sunuyordu. Ateş’in az önceki kızgın yüzü saniyeler içinde değişiyordu. Çehresindeki öfke yerini bambaşka bir ifadeye bırakırken, gözlerinde yoğun bir karanlık sis gibi belir
