Apar topar hastaneye gittiğimizde Leyla' yı doğum için ameliyata almışlardı bile herkes sabırsızca bekliyordu çınar hapishane mahkûmu gibi ordan oraya yürüyordu.
Selam verdikten sonra oturduk ve Leyla' nın çıkmasını bekledik yaklaşık yarım saat sonra hemşire küvezdeki küçük bir bedenle odadan çıktı hepimiz inanamayan gözlerle onlara doğru yürüdük.
çok minikti abim bebeğe kısa bir bakış attiktan sonra ameliyathane kapısına baktı " Leyla, o nerede onu niye getirmediniz bir sorun mu var "
"Hayır beyefendi eşiniz On dakika sonra çıkacaktır her şey yolunda " dedikten sonra hepimize bir rahatlama gelmişti
Gözlerim hala o minikteydi hala olmuştum hamilelikten dolayımı bilmiyorum ama çok duygusallaşmıştım
ağlamaya başladım bizim bebeklerimizde böyle ufak olacaklardı
"yavrum niye ağlıyors
