Salih, biri hoca olan iki arkadaşıyla Mert’in evinin önüne geldiğinde, evdeki çocuklar arkadaşlarını bunaltmasınlar diye bahçeye geçmeyi uygun gördü. Arkadaşlarını bahçedeki hasır sandalyelere oturtup, kendi de salonun cam kapısından içeri girdi. Salona girdiğinde çocukların üzgün haline anlam veremese de Mert’i görünce gülümseyip genç adama sıkıca sarıldı.
‘‘Hayırlı olsun damat bey,’’ derken, Mert’in sırtını sıvazlamayı ihmal etmedi.
‘‘Eyvallah abi sağ olasın, darısı çocuklarının başına.’’
‘‘Aman yok otursunlar oturdukları yerde. Hiçbirini evlendirmeye niyetim yok,’’ derken Salih oldukça ciddiydi.
‘‘Kevser ablayla o iş zor ama olsun,’’ diyen Mert’e gülümseyip ‘‘E, müstakbel gelinimiz nerede?’’ diye sordu.
Mert’in başıyla sehpayı işaret edip ‘‘İşte orada,’’ demesiyle kaktüsün arkasına
