Mert belindeki havlusunu sıkıca tutup başını odadaki eşyalarda gezdirirken konuşmaya başladı.
‘‘Ben özür dilerim. Kızım seni rahatsız etmedi umarım.’’
Kimse senin kadar rahatsız edemez, düşüncesinin gittiği yeri görünce, gözlerini işgal ettiği bölgelerden çekip ellerine hizaladı Sevda. Ne denirdi ki bu adama şimdi?
Mert sessizliğin rahatsız edici bir boyuta ulaştığını fark edince çıplaklığına lanet etti.
‘‘Şey...’’
‘‘E...’’
İkisi de aynı anda söze girince gözleri kenetlendi. Kim demiş erkekler utanmaz diye? Mert’in yanakları ısınmaya başlamıştı bile.
‘‘Ben...’’ deyip duraksayan Sevda’ya minnetle baktı Mert. Biraz daha sussalardı iş oldukça tuhaf bir hâl alacaktı.
‘‘Tuvalete gitmem gerekiyor.’’
‘‘Hemen yandaki kapı.’’
‘‘İyiymiş,’’ deyip yatakta oturmaya devam eden kadına baktı Me
