Öz babam yanıma gelip tepemde durduğunda kafamı yavaşça kaldırıp ona baktım.Yüzünde buruk bir gülümseme vardı.Can yakan bir gülümsemeydi bu.Bana elini uzattığında gülümsedim.Gözlerim bana uzatılan elindeydi.Bu adam daha bir ay önce öğrendiğim babamdı.Benim babamdı.Öz babamdı ve ben onları üzüyordum.Kaybolarak zaten onları üzmüştüm şimdi daha da çok üzüyordum.Uzattığı eline uzandım.Sıkıca tuttum.Beni asılıp ayağa kaldırdığında göz göze geldik.Sessizce birbirimize bakıyorduk.Yüzümde buruk bir gülümseme oluştu.Utanıyordum,hemde fazlasıyla çok utanıyordum.Neden sanki ağzıma geleni söylemiştim ki neden ben kötü bir insan oluyordum.
''Özür dilerim''
diye fısıldadım.Öz babam kafasını usulca aşağı yukarı salladığında derin bir nefes aldım.Hala elimi tutuyordu.Gözleri sıkıca tuttuğu elime kaydı.D
