Ertesi sabah, erkenden çalan kapıya gözlerimi açtım.
Yok arkadaş, bana tatilde de rahat yok.
"Levent, kalk şu kapıya bak ben bakarsam gelenleri iyi karşılayacağımdan pek emin değilim." deyip Levent'i dürttükten sonra kafamı yastığa daha da gömdüm. Levent kapıyı açmaya gidince kaçan uykuma el sallayıp yataktan kalktım. Aşağı inince gördüğüm manzarayla birlikte içimde oluşan üçüncü sayfa haberlerindeki öldürme yöntemlerini uygulama isteğini bastırıp, dip dibe oturmuş Levent ve adını bilmediğim, aslında bilmek de istemediğim, şahsın yanlarına doğru ilerledim. Tamam anladık yanına otur da ne diye kucağına çıkıyorsun değil mi ama?
"Aşkım, bu babamın arkadaşının kızı Merve. Onların da aşağıda yazıkları var da arabayı kapıda görünce bir uğrayayım demiş." Ulan bıktım bu arkadaş kızlarından.
