Levent o gün öylece çekip gittikten sonra bir daha görmedim onu. Tamam, henüz üç gün olmuş olabilir ama on beş dakikada bir mesaj atan, günde on kez arayan bir insanı yetmiş iki saattir görmemek garip geliyor insana. Tamam be tamam. Kabul, özledim. Ama siz kadınlık gururu nedir bilir misiniz? İşte bendeki en beterinden. Hani şu ölsem ilk adımı ben atmam olanından.
Bu arada Levent her ne kadar ortalıklarda görünmese de temizlikçi kadın her gün gelip işine devam ediyordu. E bu da bir şeydir en azından hâlâ beni düşünüyor. Ya da umurunda bile olmadığım için kadını da çoktan unutmuş olmalı.
Ben böyle saçma sapan düşüncelerle akşamı ederken Çağla geldi. Yemeğimizi yiyip film izlemeye başladık.
"Duru, Levent de biz de senin iyiliğini istiyoruz biliyorsun değil mi?" diyerek filmi bırakıp ban
