"Yeter oğlum ya vallahi intihar edeceğim artık." diye sitem etti Tunç. Levent günlerdir yüzünü asmış oturuyordu öylece.
"Duru'nun küçücük de olsa beni affetme ihtimali olmasa çoktan yapmıştım o işi ben abicim." deyip sigaranın dumanını dışarı üfledi Levent. Duru’ya kavuştuğundan beri ilk defa içiyordu.
"Madem o kadar seviyorsun ne diye arkasından iş çevirirsin ki?"
"Yaptık bir eşeklik işte Tunç. Artık yüzüme vurmasan diyorum." diyerek sinirle tısladı Levent.
"Tamam be tamam. Ama burada suçlu gibi oturup karalar bağlamaktansa Duru'yla konuşup suçsuz olduğunu kanıtlasan." diye öneride bulundu Tunç.
"Demesi kolay. Çok dinliyor da sanki.”
Alayla güldü Levent. Duru onu dinlese burada ne işi olurdu ki.
"Zorla dinlettir o zaman sende."
"Nasıl zorla?"
"Git evine, tut elini ayağını, tık
