Sabah kapının çalmasıyla yataktan kalktım. Sabah sabah beni uyandırmak da gelenek hâline geldi he. Kapıyı açtığım an geri kapama isteği doldu içime. Bildiğin rezil oldum ya. Üzerimde pembe askılı, şort ve karşımda Levent'in babası.
"Kızım biraz konuşabilir miyiz?"
"Tabi ki buyurun içeri.” diyerek içeri davet ettim.
“Bir şey içer misiniz?"
"Teşekkür ederim. Sadece konuşmak için geldim." oturdu.
"Dinliyorum o zaman." deyip karşısına oturdum ben de.
"Kızım bak Levent sana ne anlattı bilmiyorum ama annesinin tek umudu o."
"Sizin yanınızda duyduklarım hariç bir şey anlatmadı, ben de üstelemedim zaten. Bunu sormak için geldiyseniz bir şey bilmiyorum yani."
"Onun için değil. Bak o gün Levent'i sadece sen sakinleştirdin. Belli ki çok seviyor seni. Ben annesini affetmesi için onunla konuşm
