Yağız Ali, adi herifin evinden her hangi bir şeyi bu kadar kolay alabilmesi düşüncesine sinirlenmişti. İki sene önceki olaydan sonra adamın bir daha karşısına çıkabileceğini düşünmemişti fakat görüyordu ki şerefsiz herif rahat durmayacak, bir ders almadan da uslanmayacaktı. Gözlerini kısıp karşısında oturan ikilide gözlerini gezdirdi bir süre. Bakışları karşısındayken aklı akşam için hazırladığı plandaydı. Karşısında diken üstünde oturan kızda daha çok oyalanan gözleri planının aklına tam oturmasıyla Samete dönmüştü.
“Samet.” Samet sabırla karşısındaki adamın kurduğu planın detaylarını tamamlamasını beklemiş ve ondan gelecek herhangi bir hareketi görmeden kıpırdamayacağına yemin etmiş gibi dakikalarca bir heykel gibi koltukta oturmuştu.
Yağız Ali’nin seslenmesi ile duruşunu düzelten ada
