Her ne kadar günlerdir dua ediyor olsam da o kara gün gelip çatmıştı. Bir ara, 'Hastayım, gelemeyeceğim,' demeyi bile düşünmüştüm, ama o zaman Sezer'in de sinemaya gitmeyeceğini bilecek kadar tanıyordum onu. Hatta sinema yerine, hastaneye gitmemiz konusunda ısrarcı bile olabilirdi. Selen'in de tüm umutları yerlebir olurdu benim yüzümden. Bu yüzden el mâhkum gidecektim. Sebebi Selen'i mutsuz etmek istemememdi. Hepsi bu.
Bu nedenle radyoda çalan şarkıya eşlik ederken hazırlanmaya başlamıştım.
"Ben seni tarihe gömmeye hazırım
Kalmadı gözde, ağlayacak yaş
Her kırışında bin parça oldu
Düşünmedin mi kalp bu değil taş
Doldur şimdi yerimi
Başka ben varsa
Hadi bul yoracak, yeni birini
Çok üzgünüm onun adına
Saçlarıma maşa yardımıyla şekil verdikten sonra, gözlerimede sürme çekip rimel sü
