Cehenneme sürgün edildiğim günden beri değişiyordum. Cehennemin ateşi beni yaktıkça başka birine dönüştürüyordu. Belki de beni asıl benliğime döndürüyordu bunu bilemiyordum.
Yaşadıklarımı düşünemiyordum. Tek bildiğim günün sonunda artık huzurla oyuyabiliyordum. Korkusuzca, yarın ne olacak derdine girmeden gözlerimi kapatmayı sevmiştim.
Alparslan'ın yanında olmak güzeldi. Onun etrafında dolanmak bana acı çektirse bile bir yanım mutlu hissediyordu. Babama ihanet etmekten deli gibi korkuyordum. Babam bana güvenmiyordu bunu zaten biliyordum. Amacım ona olan sadakatimi göstermekti.
Yıllarca babamdan sakladığım zayıf yönlerim, fobilerim vardı. Sekiz yaşında babam tarafından avuçlarımdan alınan hayallerim bana korkuyu aşılamıştı. Bağıra bağıra ısrarla aşkın sahte olduğunu söyleyen babama ald
