Kaçış - 2 / 29. Bölüm * * * * * * * * * İnsanın hislerinin içerisinde kaybolması o kadar zor bir durumdu ki genellikle yapmam denileni yaptırıyor asla göz yummam dediğini yumduruyordu. Onun bana yaptığı şeyin adı tam olarak buydu. Sadece birkaç dakika içinde milyonlarca duyguyu aynı anda yaşatmıştı. Bir an kendinden nefret ettirmişti ölesiye, bir anda da delicesine sevdirmişti. Yapamıyordum aslında. Bir arabanın hızla zikzak yapması gibi kafamın içerisinde gerçekleşen o ani değişimlere uyum sağlayamıyorum. Ama ona baktığım an, her şey o kadar halledilebilir geliyordu ki sanki dokunduğumuz her yerde arkamızda bir göl kadar kan ve peşimizde dizilmiş bir morg kadar ceset bırakmamışız gibiydi. Güzelliği olan biten her şeyin üzerine ağır bir set gibi çekiliyor, gerçek ile hayal arasında

