Bir insan nasıl nefessiz kalabilirdi ya da her nefessiz kalan kişi gerçekten ölebilir miydi? Her yutkunmam biraz daha ızdırap hale gelmişti bana göre. Öğrendiklerimin ağırlığı, geçmişim bir bir gün yüzüne çıkıyordu. Artık nefes almaktan bile nefret eder hale gelmiştim. Karşımda duran Kartal burnundan soluyordu. Üstü hala çıplaktı, bense hala beyaz mermere oturup kapalı olan gökyüzüne bakıyordum. Kartal kaçıncı sigarasını yaktı, ya da kaçıncı viski bardağını doldurdu artık sayamıyordum. Artık ağlamaktan göz pınarlarım bile kurumuştu.
"O ne-nerde?"diye sordum. Kekelememe mani olamadım. Ben katil değil miydim şimdi. Bunca yıldır sadece kendime mi ceza vermiştim ben. "Onu zaten gördün."dedi kendinden emin bir sesle. Saatlerdir ikimizin dudaklarından tek bir sözcük çıkmamıştı. Konuşmamak
