"Barış senin ne işin var burada?"
Bana gülümseyerek oturduğu merdivenden kalktı.
"Konuşmamız lazım dediğimde tamam demiştin. Bende konuşmaya geldim."
Hemen dibimde yer bulmuştu. Bir kaç adım geri attım.
"Bu saatte ve burada!"
Sesimde ki tondan ne kadar rahatsız olduğumu anlaması gerekiyordu. Bu yaptığı hiç hoş değildi.
"Hem sen nasıl girebildin apartmana?"
Öyle basitçe açılan bir kapı değildi çünkü.
"Kapıda bekliyordum. Üst kat komşunuz içeri girince bende onunla birlikte girdim."
Of bu çocuk gerçekten çok saçma hareket ediyordu. Allahtan Agah eve gelmek gibi bir şey yapmamıştı yada eve çıkartmak. Birlikte girdiğimiz de karşısında Barış’ı görecekti. Ben delirdim o kim bilir neler yapardı. Konuşmasına fırsat bile vermeyeceğine o kadar emindim ki.
"Neden geldin? Ne konuşacağız. Böy
