Ellerim öylece tutunduğu tenin üzerinde durmaya devam ederken, gözyaşlarım çoktan durmuş hatta yanaklarım nemli denemeyecek kadar kurumuştu, geriye kalan tuz tabakası da cildimi germişti. Onu bırakıp geri çekildiğimde ne diyeceğimi bilemediğimden mi yoksa nasıl hissettiğimi bilemediğimden mi emin olamadığım için öylece duruyordum fakat o bir kez bile beni kendisinden uzaklaştırmamış, yorulduğuna dair ufak bir belirti bile göstermemişti.
Uyuyor gibi yapmayı düşündüğüm kısa süre içerisinde bunun ona haksızlık etmek olduğunu düşünmüştüm, ben birisine....hayır ben onun için öylece birisi ya da öylece bir kız değildim, ben onun, o da benim başımı belaya sokmuştu.
Ama yine de, onun için bunu yapsaydım, bana bir şeyler söylemesini beklerdim.
"Hazar..." diye mırıldandım geri çekilirken, kolları
