En sevdiğim tabloyu izler gibiydim hayır aslında şu an tam olarak en sevdiğim tabloyu seyrediyordum.
Soğuktan kızarmış eklemleri ve hali kalmamış parmaklarıyla beyaz tuşlara basarken o kadar güzel gülümsüyordu ki kendimi ona bakmaktan alıkoyamıyordum. Kısık bakışlarını bana yönelttiğinde yakalanmış olmanın verdiği tuhaf utançla başımı eğdim. Yüzüme düşen saç tutamlarının arasından ona bakarken, bu defa dişlerini göstererek gülümsedi.
"Bakalım bunu hatırlayacak mısın?"
Demişti çarpık bir ifadeyle. Siyah saç tutamları gözlerine düşüyordu, belirgin elmacık kemiklerine rağmen yüz ifadesi o kadar sıcaktı ki...
"Hatırlayamayacağım bence..." demiştim ben de kafamı kaldırıp. Artık kısa olan saçlarımın arasına elimi daldırdım ve dalgın bir şekilde iç geçirdim. Verdiğim cevaptan ötürü kaşlarını
