İstisnasız her şey amansız bir savaşın içinde yok olurken buruk ruh selimle çoktan öldüğümü düşünüyordum. Beynim patlayacak gibi hissederken bir ses tüm algılarımı yerle bir ediyordu.
"İyi misiniz?"
Düşüncelerimin aksine hareketlerim yavaştı öyle yavaştı ki yorgunluktan yığılacak gibiydim. Heksa endişeyle karışık bir merakla bana bakarken dürüst davrandım.
"Berbat hissediyorum."
Sözlerimin ardından bana bir şeyler söylemek için kulağıma eğildi. Fısıltıdan farksız sesiyle "Size bir önerim var." dediğinde kalbimde duran elimi çektim. Eisen'a Prensim dediğim için kendimden nefret etmeye başlamıştım. Onun beni ele geçirmesine nasıl izin vermiştim bilinçsizce!
Eisen'ı bir kenara bırakmak oldukça zor olsa da yutkunup "Neymiş o öneri?" dedim.
Heksa'nın söyleyeceği öneriyi dikkate alarak suy
