Benim fotoğrafa baktığımı fark edince, "Hani hep 'Mutlu günlerin de' derler ya, işte bu resimde bizim mutlu günlerimizden kalan güzel bir anı." dedi. Yüzünde buruk, yarım bir tebessüm vardı. Gözlerinin dolduğunu fark ettiğimi anlayınca başını çevirdi.
"Üzgünüm. Bu arada eşinin Duyguya olan benzerliği çok ilginç."
Gözlerini tekrar resme çevirip dikkatlice baktı. "İkisinin uzaktan yakından her hangi bir akrabalık bağları yoktu. Sibel'in saçları doğal sarı, gözleri kendi rengi. Duygunun ki ise orjinalliği olmayan tamamen yapay, özenti bir güzellik." dedi.
Sonra yönünü bana çevirdi. "Her neyse, şimdi bunu boş ver de, benimle konuşmak istediğin konuya dönelim istersen."
Bunu, sanki çok normal şeyler yaşıyormuşuz da hiç sorunumuz yokmuş gibi söylemesi çok sinir bozucuydu. "Bu evlilik olayı n
