SONSÖZ
BURÇAK Bir hafta boyunca çektiğim sancı ve ağrılara inat her şey ışık hızında gelişmişti sanki. Doğum sancılarım hiç bitmeyecek ve ben çığlık atmayı hiç kesemeyeceğimi düşünürken minik oğlum dünyaya “Merhaba” demişti. Yani, konuşarak dememişti elbette ama ağlama sesiyle bir şekilde dünyaya geldiğini ilan etmişti. Onun o melek yüzünü bana kısa bir an göstermişler ve hemen ardından oğlumu benden ayırmışlardı. Odama alındığımda aklımda sadece kokusunu içime çekemediğim minik bebeğim vardı. Öyle görünüyordu ki, oğlum hayata gözlerini açtığı anda babasını kırmızı kartla oyun dışı bırakmıştı. Karnımdaki boşluk hissi beni endişelendiriyordu. Oğlumu görmeye, kalp atışlarını dinlemeye ihtiyacım vardı. Sağlıklı olduğundan emin olmam gerekiyordu. Kapının açılmasıyla heyecanla başımı çevirdim. Dinçe
Müthiş hikayeler burada başlar
- Yazar
