Mete'den
Uyanır uyanmaz telefonu elime aldım. Annem burada kaldığımı biliyor ama yine de merak etmiş; uyanırım diye aramamış, mesaj atmış. Hafta sonu olduğu için evde huzurla ve sessizlikle baş başa kalırım; yani kalırdım. Anneme yeni uyandığımı belirten bir mesaj attım, tam o sırada içeriden bir kırılma sesi geldi.
Korku ve panikle anında yataktan fırladım. Öykü ne yapmıştı, nereden kırılma sesi geldi, meraklıydım. Kapıyı açıp hızla çıkınca koridordaki annemin ısrarla dizdiği süs eşyalarından birinin yerde kırık olduğunu gördüm; birkaç da kan damlası vardı.
Kan izlerini takip edip ilerlemeye başladım. Tam köşeyi döndüm, kafama bir darbe indi. Gözlerim bulandı ama dengemi kaybetmedim. Bir darbe daha inecekken engel oldum. Öykü’nün kolunu havada yakalayıp kendime çektim.
“Şemsiye?”
Eli
