Meysere 47
Bir film izliyordum. O filmde ben figürandım. Kenarda durmuş başrollerin çarpışmasını izlemiş, sonra sahneler bitince benimde işlevim bitmiş gibi. Ancak yine olduğum yerde durup yeni sahnenin açılmasını bekliyordum.
Konu benimle ilgiliyken benden bağımsız bir noktaya gidişini duygudan duyguya geçiş yaparak takip etmiştim. Kah öfke duymuş, kah ağlamış, kah bozguna uğramıştım.
Annemin kötü kadın olarak itham edilmesine katlanamamıştım. İhtimalde vermemiştim ama Kehribar Hanım o kadar emin konuşurken acaba aşk annemi gençliğinde hataya mı düşürdü diye düşünmeden edememiştim.
Taa ki Araz, annemin dadısı olduğunu anlayıp geçmişteki olaylara ışık tutana dek. Annem masummuş, araya giren ise aslında Kehribar Hanımmış. Kime kızacağımı, kime sarılacağımı artık karıştırmıştım.
Ya A
