Meysere 53
Gözyaşlarım beni bırakıp giderken artık hiçbir şeye inancım kalmamıştı. Terk edilen, aldatılan, kandırılan hep bendim.
Araz bile beni kandırmıştı. Dile getirmesekte ikimizde annemin kalbinin birleştirici gücüyle birbirimize sarılmıştık. O beni hayata döndürmüştü. Annemin kalbiyle beni sevdi diye mutluydum. Aslında o sadece annesiyle babasını korumuş. Beni ise oyalamış. Herkes bana yalan söyler ama Araz söylemez sanmışım. Ne de güzel yanılmışım.
Nesrin Hanım benden nefret ediyordu. İşte bu daha çok canımı acıtıyordu. Annemin kalbi ile hayatına devam ederken bana nasıl kin duyabiliyordu?
Araz’ın beni teselli etmesi beni daha çok yıpratıyordu. Onun yüzünden bu haldeydim. Güvenim sarsılmış, çok da kırılmıştım.
Günlerdir içimde tuttuğum öfkeyi dışa vurmuştum. Her şeyi yakıp
