70

510 Kelimeler

İnanamıyordum, bana kendi elleriyle pasta bile yapmıştı. O kadar mutluydum ki, neredeyse mutluluktan ağlayacaktım. Adamlar pastayı bırakıp çıktılar. Belime sarılan ellerle arkama döndüm. Mehmet'in yüzünü avuçlarım arasına aldım. Nasıl bu kadar özenle düşünmüştü, her şeyi. Bugün yaptığı sürprizlere hayran kaldım. "Seni çok seviyorum, Mehmet." yaklaşıp burnuma küçük bir öpücük bıraktı. "Ben de seni seviyorum. İyi ki hayatımdasın. İyi ki benimlesin." bıraksalar bir ömür boyu onun kolları arasında yaşamaya razı olurdum. "Gel bakalım yaptığım pastayı beğenecek misin?" yatağın yanındaki masaya bıraktıkları pastaya baktım. Mehmet elimden tutup beni yatağa oturturdu. Küçük, iki kişilik bir pastaydı. Yanındaki çatalı alıp bir parça aldı, bana doğru uzattı. Boğazımda bir yumru vardı, sanki yutk

Yeni kullanıcılar için ücretsiz okuma
Uygulamayı indirmek için tara
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Yazar
  • chap_listİçindekiler
  • likeEKLE