İş yerime gelmiştim gerekli düzeni sağladım geceler aynı gece gündüzler aynı gündüz, sanki hiçbir şey olmamış gibi akıp giden zaman, yangın benim içimdeydi benim için durmuştu hayat, başkaları için hala aynı devam ediyordu. O anda, Doğan’ la konuşan bir kadın gördüm tanıdık gelmişti evet tanıyordum Eva beni görünce yaklaştı… "Merhaba, Kaan nasılsın"
"Senin ne işin var burada"
"Eşinin kaybolduğunu duydum üzüldüm" Sahte olduğu o kadar belliydi ki… "Eminim çok üzülmüşsündür sağ ol"
"Lütfen Kaan ben çok samimiyim"
"Tamam, anladım, hadi git bu mekânla bir işin kalmadı senin"
"Kaç senemiz birlikte geçti, niye kovuyorsun ki beni"
"Pek düzgün geçtiği söylenemez hele ki son yaptıkların"
"Sinir yapmıştım, hırs yapmıştım kendime, sonradan çok pişman oldum yaptıklarıma tekrardan arkadaş olama
