bebek2

991 Kelimeler
1 ay daha geçti... Ben ufak ufak toparlarken .... kaç gündür duyguda ki değişikliği fark ediyordum... evet o dagılıyordu sanki .. bunu bügün bir hocadan azarı yemişti ... ve ben ozaman ânladım Herkez dağılırken onu kenara cektim .... Sorun ne duygu diye sordum ...o bana cok destek olmuştu bénimde olmam lazımdı .... Aglamaya başladı ... Eda dedi aglarken.. Kaşlarımı çattım önemli birşey vardı yoksa duygu öyle kolay kolay aglamazdı ... Ne oldu ? Diye sordum tekrar.... Bana baktı ...Ben dedi durdu ... söylemek istiyor ama söyleyemiyordu... Evet sen ? sen ne sen? Ben hamileyim dedi pat diye ... bende mal gibi kaldım Af buyur canım... ? dedim Hamileyim dedi ve daha cok âglamaya başladı ... Şakaysa komik degil.... şaka degilse hiç komik değil... Ben gülmedim şimdi ne oldu anlat bakalım dedim Bana salak salak baktı.. Eyvahlar olsun harbi hamile bu ... Elimi agźıma götürdüm... şaşkınlıkla kimden? diye sordum... Daha cok aglamaya başladı .... Hocamı yani şu hoca dedim kâşmgöz yaparak isim vermedim ... Hayır dedi kâfasını sallarken Cok sarhoştuk senin nikah günün yani o dedi... Kaşlarımı çatıldı .... Dur dedim cesur deme seni parçalarım ... Salak salak konuşma beeee ben ne yapayım senin kocanı nasıl enişceci kavramını bana yakıştırırsın dedi... Sonra kendimi topladım haklısın özür dilerim dedim... sarıldım.. Kimden peki bu bebek ...diye sordumm Daha cok agladı ... Sustum... sonra aklıma gelenle ... gözlerim kocaman acıldı ... Ayyy dedim duygudan geri çekilerek... ay yoksa şu şu şeyden mi? Sus. dedi anladığımı anlayınca .... elini agzıma götürdü sus ... kimse duymasın rezil olmak istemiyorum .... Ne olacak şimdi dedim .... Aldıracagım... dedi Dondum kaldım ... öylece baka kaldım ... Kaç aylık bebek? dört buçuk dedi... Gözlerim doldu ... benim bebegimle birlikte idi.... Aldırma dedim ... ama bunu sanki yalvarırcasına söylemiştim Şâşkın şaşkın banâ baktı... Eda ben yapamam....bak ben o bebege bakamam ... Duygu dedim elimi karnına koydum o senin bebegin ... yada sizin ... bir can nasıl kıyacaksın? o bir can dedim O istemezse ? dedi.... Korkuyordu ... anlıyordum onu.. Durdum düşündüm... söyleme dedim...söyleme biz bakarız büyütürüz.... Bu defa daha şaşkın baktı güldü... delirdin sen dedi ... Elini tuttum gözüm den akan yaşlara mani olamıyordum .... kafamı saga sola salladım... delirmedim ... sadece bir can kaybetmek ne demek biliyorum bir evlat kaybetmek ne demek biliyorum... o yüzden yapma diyorum sana ... İnan bak ben bile isteye yapmadım ama vicdanım hiç susmuyor hiç hemde ... ama sen kendin bile isteye aldırırsan ona kıyarsan... İnan bunu kaldıramazsın.... Görüyorum sende istiyorsun gözlerin öyle söylüyor... bakarım yemin ederim ben bakarım ona.... diye yalvardım .... Dediklerimi düşünüyordu.... Hem büyük canlanmış bak haberketlerini hissedeceksin... nasıl kıyacaksın ... Evet ben yeni öğrendim sana geldiğim gün şüphelendim ben ... Ben dedi ... sakince of of of dedi ellerini saçlarına geçirip geriye attı .... Olmaz dedi tekrar ... ne diyeceğiz babam nerde diye sorarsa bâk ben babasız annesiz büyüdüm tamam mı aynı şeyi kızıma yapamam dedi ... KIZ MI? DİYE SORDUM .... YUTKUNÐU ...kafasını salladı evet anlamında... Bak sana yalvarırım yapma duygu... bütün hastalara ben bakarım ...bütün işlerini bén yaparım ... bebege bile bakarım ... Okul bittiğinde ne olacak ? diye sordu sen kendi yoluna ben kendi yoluma ... Ayrılmayız aynı yerleri yazarız cıkar ... kimsenin olmadıgı bilmediği yerleri yazarız ... dedim umutla .... EDA DEDİ BANA BAKTI ... ONUN ÖGRENMEMESİ LAZIM... SEN BUNU SAKLAYA BİLİRMİSİN? SAKLARIM ... SEN YETERKİ DOGUR ..DEDİM ZOR BİR KARAR AMA BENDE DOKUNMAK İSTİYORUM... Ona daha sıkı sarıldım ....herşéy çok güzel olacak merak etme... Ben hep yanındâ olacağım dedim.. **** Duygu banâ güvenmişti evet ama dogurmak ıstedigi için güvenmişti... Duygu bizimle yâni kumru ile olan evde beraber yaşamaya başladık... BEN CESUR İLE OLÂN EVE HİÇ GİRMEDİM ...GİREMEDİM... 9 ay hızla geçmişti... Duygu doğurdu...doguma giderken hep yanında idim kumru ve asu kapıda dokuz dogurdular .. Ben bebeğin ebesi idim ... ama bu çok güzel duygu dedim melek gibi ...duygunun kucağına verdim bebegi ... Hoş geldin deyip koklayıp öptü... sonra özür diledi .... evet babasından ayırdığı için özür diledi... İsmini melek koymuştuk ... Kız kardeşim Kübra üniversite için yanıma geldi iki yıllık kazanmıştı okumak için okuyorum diyordu ... Ona Melek e baktırıyorduk tabi bunu parasız yapmıyordu... zaman çok hızlı geçiyordu... 4 sene geçti üstünden melek 4 yasına girecekti ... bizim yerlerimiz açıklandı.. daha doğrusu biz tercih yapmıştık... kumru önce avukat olmuş sonra savcı olmuştu 3 yıldır meleğini yapıyordu ... Ve İstanbuldan Hakkariye sürülmüştü herşeye parmak atıyordu kimin kuyruğuna bastı ise ... Bu defa agır olmuştu... Aman dedi umursamadı... orda daha iyi yaparım işimi ... sizde nasıl olsa burayı yazarsanız cıkar demişti . haklıydı kesinlikle cıkardı ... orada ihtiyac vardı çünkü... Duygu ile düşündük ve yazdık ... tusa orada calışacaktık. .. Kübra yanımızda biz nere gidersek oraya geliyordu çünkü melek vardı ....Onu seviyor ondan ayrılmak istemiyordu bizden cok bakmıştı... Yazdık Hakkariyi cıktı ...ikimizde boştu ihtiyaç vardı elbette cıkardı .... Geldik kumrunun evine yerleştik ...Bu işten birtek asu şikayetçi idi .... Neriman teyze üzülsede mutluydu ... Evet bu gecen 4 yıl içinde Ömer Cesurla karşılaşmadım hiç Ben bekledim ama o gelmedi ... 2 sene kadar vaz gecmeden başına birşey geldimi acaba diyerek askeriyeyi bile gezdim hastaneler gezdim ... Her asker görmemde gözümden bir damla yaş düştü hep... ama acımı belli etmedim ... 2 sene sonra savaşmaktan onu beklemeden vaz geçtim... boşanma davası açtım ... annesi agladı yapma etme diye ... iptal ettim 3 sene yine actım ... öldüm sag mı bilinmedigi için boşanma olmadı ....sonra yine âctım ... Ve yine olmadı ... Ve hayat beni şuan Hakkariye atmıştı... 6 aydır burada görev yapıyorduk ... dedim ya melek 4 yaşına girecek... benim bebegim de. yaşamış olsaydı 4 yaşında olacaktı.... Meleği cok seviyordum hiç birimiz bir dedigini iki yapmıyorduk .... Kumru ve benden başka kimse bilmiyordu babasını asuyâ söylememiştik... çünkü zaman zaman abisi ile konuşuyordu biliyorum ... ama üzülmeyeyim diye birşey demiyordu ... Özlemiştim köpek gibi ... ama onu asla affetmeyecektim ... Ben evladının acısını yaşarken o yoktu .. Onu sokak sokak ararken buradayım demedi ... Sadece asu ile haber gönderdi beni aramasın .... o günden sonra bir daha da aramadım ...
Yeni kullanıcılar için ücretsiz okuma
Uygulamayı indirmek için tara
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Yazar
  • chap_listİçindekiler
  • likeEKLE