Hani bazen kalp krizi geçirmenize saniyeler kalmıştır. Korkudan ölmek üzeresinizdir? Özellikle korku filmlerinde olur. Gerilim müziği verilir, nefesler tutulur, eller gözlerin önüne gider, kalp atışı hızlanır, parmak aranızdan izlemeye çalışırsınız ve iyice gerilirsiniz.... ama hiçbirsey çıkmaz! Ardından derin bir nefes alırsınız. İşte benim durumum.
Kapının açılmasıyla o tarafa yöneldik. Korku bütün vücudumuzu sardığı sırada Burak kapıdan kafasını uzattı. Derin bir nefes aldık. Hâlâ Denizin kucağındaydım. Abim olsa şu anda toprağın altında olurduk herhalde.
"Şey... işiniz bitti mi diye gelmiştim."diye geveledi Burak. İş? Ne işi? Bunun için mi öpüşmemize mani oldu.
"Siktirme belanı lan! Kapat şu siktiğimin kapısını!"diye çıkıştı Deniz. Burnundan soluyordu. Ee öpememişti. Sinirlenmisti.
