Ela eve yerleştiğinin ilk akşamında, odasında eşyalarını düzenliyordu. Çantasından çıkardığı kıyafetleri dolaba yerleştirirken, kapı hafifçe tıklatıldı.
Gözlerini kapıya dikti, "Girin," dedi.
Kapı yavaşça açıldı ve Alp içeri girdi. Ellerini arkasında bağlamış, utangaç bir tavırla duruyordu.
"Merhaba Katya," dedi. Sesi çekingen bir tonda.
Ela gülümsedi. "Merhaba Alp. İçeri gelebilirsin." diyerek onu davet etti.
Alp birkaç adım attı. Odayı merakla inceledi. Sonra Ela'ya baktı.
"Sen gerçekten burada mı kalacaksın?" diye sordu.
Ela, "Evet, burada kalacağım. Senin dadınım ben artık, herşeyi birlikte yapacağız." diyerek gülümesedi.
Alp'in yüzü aydınlanmış, içini çocuksu bir neşe kaplamıştı. "Gerçekten mi?"
"Gerçekten." dedi Ela.
Alp yerinden fırladı ve Ela'ya sarıldı. Küçük kolları El
