Kocamla Çeşmeden 3 gün sonra dönmüş o 3 günü de odadan çıkmayarak geçirmiştik. Yılların birikmişliği vardı tabii öyle hemen geçmezdi. Döndüğümüzde bedenimiz yorgun ama kalbimiz kuş gibiydi. Ayaklarım beni taşımıyor sanki bulutlarda
geziyordum. Kocam da farklı değildi bir Gökşen diyorsa bir karıcım diyor her dakika bana dokunma öpme derdine giriyordu. Eve döner dönmez yeni ev bulma telaşına giriştik. Kocamın dediği gibi annemlere yakın bir yerden site içi güvenlikli bir yerden bir apartman dairesi bulmuştuk. Evimiz yine 2 oda bir salondu. En baştan yatak odası ve oturma grubu aldık. Onlardaki anılarımız hiç hoş değildi.
"Gökşen canım akşam yemeğe gidelim mi? İstersen annenleri de alalım. Onlara da değişiklik olur." Allahım ben bu adamı hak edecek ne yaptım? Annemleri benden daha çok düş
