Dediğinde, Ayşe Hanım yaklaşıp sıkıca sarıldığında, duydukları ile sarsılan Ahmet Bey, nefessiz kaldığını hissetti. Elini kalbine yaklaştırıp derin derin nefes almaya başladı. Kızının, mutsuzluğunun sebebi olmak istememişti hiçbir zaman. Bunca yılda tek düşündüğü onu mutlu etmek ve mutlu olmasını sağlamaktı.
....
Koridordaki sandalyelerden birinde oturmuştu Ayşe Hanım. Kızının başı dizinin üzerinde iken vücudu da sandalyelerden birindeydi. Zar zor sakinleşebilmişti. Gözlerini kapatıp tekrar açıyor, babasının söylediğini düşünüyordu.
"Evlenecek misin yine de ?"
Diye soran annesinin sesiyle, gözlerini yeniden araladı Ada. Kalbi bugün oldukça zorlanıyordu. Delice çarpıyordu.
"Evet"
"Mutlu olabilecek misin ?" Diye ekledi Ayşe Hanım, endişe doluyu, kızı sevmediği bir adamla yeni bir hayat
