Ada bulunduğu konumu hatırlayarak sakinleşmeye çalıştı. Yeniden koltuğa otururken, Aras da yanına oturdu.
"Istediğin her zaman gelebiliyor musun?"
"Hayır, sadece geceleri"
"Gündüzleri ne yapıyorsun?"
"Yatıyorum"
Aras'ın yüzünde gülümseme oluştu.
"O zaman tembel bir hayaletsindir"
Ada gözlerini gözlerine sabitledi. Daha düne kadar kendinde olmayan adam, şu an karşısında onunla dalga geçiyordu.
"Gidiyorum ben!"
Diyerek ayağa kalkıp ilerlediğinde, Aras hızla aynı şekilde yaklaşıp kolundan tuttu.
"Şaka yaptım. Gitme"
Ada adımlarını durdurdu. Gözlerine baktığında hüznü ve acıyı görebiliyordu.
"Sinirlendirirsen giderim"
Deyip işaret parmağını sallayınca, Aras gülümsedi.
"Anlaştık"
Ada geriye dönüp koltuğa oturdu yeniden.
"Bu arada defalarca söyledim ama sanırım ilk defa duyacaks
