Diye güçsüz ses tonu ve gözyaşlarıyla fısıldarken, Aras sadece sarılıyordu. Kollarını sıkı sıkı bedenine dolamıştı. Sanki, sanki bıraksa yeniden onu kaybedecekmiş gibi delice korkuyordu. Ellerini saçlarında gezdiriyor, kokusunu içine doya doya çekmeye çalışıyordu. Yanağından da usulca yaşlar süzülüyordu.
"Senden.. nefret... ediyorum"
Dedi tekrarla fakat daha da güçsüz bir şekilde Ada. Geriye çekildi genç adam, yüzünü iki elinin arasına alırken, gözlerinin içine doyamayarak bakıyordu. Kanı andıran bu yeşilliklerden akan yaşları, baş parmağıyla dikkatle silmeye çalıştı. Bu yaşlar kalbinin en büyük sızılarından biriydi.
"Ağ..lama"
Dedi yanağına usulca bir damla yaş süzüldü. Onu böyle görmeye dayanamıyordu özlemle tutuşan kalbi.
"Neden ?"
Diye sordu Ada, ilk defa bu kadar yakın dururken.
