Sare’den;
Mervan’ın beni namussuzlukla suçladığı o geceden beri her şey benim için daha iyiye gitmeye başladı. Bana eskisi gibi bir pislikmişim gibi bakmıyordu. Öte yandan ailem ile hiç görüşmedim, Selvihan abla bile görmüyordu ki onları, ben kimdim?
Hayatlarından bir anda çıkarılmak hem acı verici bir yandan da özgürlük gibiydi. Ama ben özgürlüğümü daima farklı hayal etmiştim; hep ezik duran bu kadını bir gün güçlü ve kimseye muhtaç olmayan birine çevirmek gibi.
Dün gece neden Mervan’a karşı koymadım, neden uzaklaştırmayı denemedim bilmiyorum. Sabaha denk aklımın bana “aptalsın!” diye haykırışlarından sonra bir daha onun bana dokunmasını istemiyordum.
Ağırca yattığım koltuktan kaldırdım başımı. Mervan koskoca yatakta yayılmıştı. Yerdeki valizde 3-5 tane olan elbiselerimi kendi arasınd
