Ertesi gün evde bir telaş vardı. Sözde abim evleniyordu ama bizim evde hâlâ yas havası vardı. Melih dün yengemi aramış ve ailesinin yanında kaldığını öğrenmişti. O aileden nefret ettiği için beratı alıp getirmişti.
Sabah erkenden kalkıp hazırlandık. Yüksek ihtimalle hepimiz siyah giyecektik çünkü hiçbirimizin gözünde bu bir düğün değildi. Ardından beratın odasına gittim. Onu da hazırlamak gerekiyordu. Benden başka düşünen olmazdı muhtemelen.
Yatağının ucuna oturmuş ağlarken buldum onu, “Halacım? Neden ağlıyorsun?”
Burnunu çekti önce, “Annemle babam nerede? Ben onları özlüyorum. Babam gelmeyecek mi? Annem beni ona götürmüyor,” dedi ağlayarak. Kendi derdimize düşmekten onu unutmuştuk.
“Halasının gülü, olur mu hiç öyle şey? Şimdi ben seni hazırlayayım, sonra şu nikâh işi hallolsun, seni b
