"Aksel çekil önümden."
"Güzelim tamam kızgınsın ama açıklamama izin versen?"
Bir de şirinlik mi yapıyordu? Gözlerimi devirip kolumu kurtardım ondan.
"Ben sana bir hafta kadar açıklama fırsatı verdim. Eğer tenezzül edip mesajlarıma cevap verseydin açıklayabilirdin şimdi çekil önümden lütfen."
"Ama böyle gidersen olmaz ki gül güzeli." Sinirle ona döndüm.
"Bana gül güzeli falan deme Aksel! Hatta ne var biliyor musun bir süre gözüme gözükme açıklamanı da kendine sakla. Hadi canım eyvallah."
Ağır kapıyı itip binaya girdim. Bu kapı neden bu kadar ağırdı zaten anlamıyordum ki?
Ben kapıyı açmaya oda beni dışarı çıkarmaya çalışıyordu.
"Ben geldim!"
"Kumru sessiz ol." Mutfaktan çıkan annem fısıldayınca kaşlarımı çatıp "Ne oldu?" Dedim.
"Babaannenle Nehir uyuyor."
"Öğlen uykusuna mı yatırı
