Ailbert yaktığı ateşin çıtırdayan alevlerin izlerken bir yandan da İsabell'in tartanınım üzerinde uyuyan bedenine baktı. Kızıl saçları ateşin aydınlatmasıyla alevden kor gibi omuzlarına dökülmüştü. Sivri burnu uykusunda bile inat edercesine kalkıkken dolgun kırmızılıktaki dudakları yüzünde kusursuz bir çiçek gibi duruyordu. Her bir zerresi özenle yaratılmış bir hazine gibiydi ve Ailbert onu böylesine izlemekten hiç sıkılmadığını fark ediyordu. Oysa şimdiye kadar hiçbir kadını böylesine uzun uzadıya incelediği olmamıştı. Fakat İsabell'e her baktığında yeni bir ayrıntıyı fark etmek hayretini arttırıyor , onun tenindeki büyük evrende keşif yapma isteğini zorlukla bastırmaya çalışıyordu. Yerinden kalkıp başucuna doğru yürüdüğünde onun sessiz soluk alışverişlerini dinledi. Elmacık kemiklerine d
