Bir aylık seferinin sonuna gelen Lachlan eve dönmenin rahatlatıcı hissini duyumsarken en çok da hasretini çektiği kadını görme hevesiyle aşmıştı yolları. Kaleye girdiği ilk anda ''Keira!'' diye bağırdığında onun kendisini karşılıyor olmasını umuyordu fakat umduğunu bulamamanın hayal kırıklığıyla boğuşmak durumunda kaldı.
''Keira!'' dedi yeniden ve sesi bir boşlukta kayboldu. Kaledeki herkesin nereye gitmiş olabileceğini sorgularken bir süre sonra tedirgin olmaya başlamış ve aranmadık yer bırakmamıştı. Keira kalenin hiçbir yerinde yoktu fakat odasında bıraktığı eşyalar bir nebze olsun rahatlamasını sağlamıştı. Onun gitmiş olabilme ihtimali o kadar canını acıtıyordu ki bu düşüncenin varlığından bile rahatsızlık duyuyordu. ''Keira!'' dedi yeniden . Öylesine çaresiz çıkmıştı ki sesi kendis
