KUMSAL
Asude, kahvesinden hırslı bir yudum alıp fincanı masaya çarptı. Asude’nin gözlerinden ateş fışkırıyordu. Kuzenim değil de, sanki şu an beni diri diri gömmek isteyen bir yargıç gibiydi.
“Şaka mı yapıyorsun Kumsal?” dedi, sesini alçaltmaya çalışsa da içindeki öfkeyi gizleyemeyerek. “Sen gerçekten aklını peynir ekmekle mi yedin? Adam dün gece kapına dayanmış, seninle kedi fare gibi oynamış, sen hala gitmek istiyorum diyorsun. Nereye gideceksin Allah aşkına?”
“Asude lütfen, zaten başım çatlıyor,” diye mırıldandım, Doğa’nın ağzına bir parça peynir tıkıştırırken.
“Çatlamasın, kopsun o kafa!” diye çıkıştı Asude. Yerinde duramayıp ayağa kalktı, mutfağın içinde bir sağa bir sola gidiyordu. “Yıllarca sakladın, anladık. Korktun, anladık. Meriç gibi bir adamı araya kalkan yaptın, ona da ta
